Mont Ventoux 2010 Dag 4

Vandaag was het uiteindelijk zover! D-day van de campagne Ventourist/Ventousiast. Jeroen en ik hadden als doel om de Mont Ventoux drie maal te beklimmen: via Bedoin, Maulaucène en Sault. 's Morgens stonden we op omstreeks 6u. Na het ontbijt maakten we ons klaar voor het vertrek. Om 7u15 stonden we al een de startplaats, wachtende op de briefing en het startschot. Ondertussen zagen we de Mont Ventoux al links van ons liggen maar de top was niet zichtbaar. Er hing een grote donkere wolk over de top, net zoals woensdag en donderdag al het geval was. Klokslag 7u30 werd het startschot gegeven en begeefden een hele hoop fietsers zich op de flanken van de berg. De eerste 5 kilometers van de klim, tot aan het dorpje St Estève, gingen relatief vlot. De volgende 5 kilometers ging de stijgingsgraad de hoogte in met gemiddeld 10% en begon het wat zwaarder te worden. Toen volgde er een bevoorrading en nadien zo'n 5 kilometers tot aan Chalet Reynard. Deze kilometers gingen relatief vlot hoewel de stijgingsgraad ook gemiddeld 9-10% was. Aan Chalet Reynard namen we even de tijd om onze windjack dicht te ritsen en gingen we verder met de klim. De eerstvolgende 2-3 kilometers kregen we geregeld wind op kop maar toch zat het ritme er nog goed in. De laatste 4 kilometers daarentegen waren een dodentocht. Strakke wind en een beperkt zicht tot 10 meter maakten het tot een ware hel. In 2009 kregen we ook te maken met zware rukwinden maar dit was niets vergeleken met dit jaar. Het was man tegen man. Verschillende deelnemers moesten van de fiets omdat ze anders de ravijn invlogen door felle windstoten, waaronder ook wij. Het was meter per meter aftellen tot de top maar uiteindelijk hoorden we de woorden van de toeschouwers die ons de laatste 200 meters inschreeuwden. Na een laatste zware bocht bereikten we uitgeput de meet. Mijn rijtijd bedroeg 2u22'38" en die van Jeroen was zo'n 15min sneller met een tijd van 2u06'58". Boven bleek dat iedereen effectief tot het uiterste gedwongen werd. Velen waren bijna onderkoeld en werden opgewarmd met een thermisch deken in een bus. Boven besloten we dat we het hierbij zouden laten. Een tweede en derde beklimming via Malaucène en Sault zou gekkenwerk zijn. De eerste 200 meters dalen deden we met de fiets aan de hand waarna we voorzichtig de fiets opstapten en met een snelheid van 15km/u en de daver op het lijf naar beneden gingen. Op 4 kilometers van de top, waar het voor ons echt moeilijk werd door de wind, stond de politie met een barricade. Niemand mocht nog verder naar de top, zelfs geen gemotoriseerde voertuigen (buiten die van Sporta). Aan Chalet Reynard stond eveneens een barricade, ditmaal door de mensen van de organisatie. De rest van de afdaling kon tegen een hogere snelheid gebeuren al was de wind nog steeds van de partij. Aangekomen aan de startplaats in Bedoin, was het zo'n 20-25° en scheen de zon. De rest van de dag hebben we teleurgesteld op de camping doorgebracht. Echter hebben we al plannen gemaakt voor in augustus, wanneer we graag een tweede poging willen ondernemen indien de weergoden het toestaan. Bekijk zeker ook eens de foto's die het beeld van de dag schetsen!